‘ลวนลาม-คุกคาม’ภัยมืดระบบขนส่งสาธารณะ

“เราก็เป็นพนักงานบริษัทธรรมดาคนหนึ่ง เลิกงานก็กลับบ้าน ใช้ระบบขนส่งสาธารณะ นั่งรถไฟฟ้าจากเพลินจิตจะไปสวนจตุจักร คนเยอะมาก พอถึงสถานีสยามมีคนลงเพื่อเปลี่ยนขบวน เราก็จะเดินเข้าไปด้านใน มีคุณป้าคนหนึ่งสะกิดเรียก บอกว่ากระโปรงเราขาด แวบแรกก็เข้าใจว่าสงสัยอะไรเกี่ยวมั้ง แต่พอหันกลับไปดู มันเป็นรอยถูกกรีด พอกลับถึงบ้านเอามาดูพบว่ารอยมันยาวประมาณเมตรกว่า”

เรื่องเล่าจาก วรวรรณ ตินะลา ที่ต้องบอกว่าเป็น “ประสบการณ์เลวร้ายยากจะลืม” เธอเป็นคนหนึ่งที่ตกเป็นเหยื่อ “คุกคามทางเพศบนระบบขนส่งสาธารณะ” เมื่อหลายปีก่อน ในมุมหนึ่งยังถือว่าโชคดีที่ไม่เป็นอะไรมากกว่านั้น และมี ผู้โดยสารหลายคนพยายามหาเข็มกลัดมาติดกระโปรงให้เธอใส่กลับบ้านไปก่อน แต่อีกมุมหนึ่ง ชีวิตของเธอหลังจากวันนั้นได้เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
วรวรรณ บอกเล่าเรื่องราวนี้ในงานแถลงข่าวกิจกรรมรณรงค์เมืองปลอดภัยเพื่อ ผู้หญิง (Safe City for Women) เนื่องในวันขจัดความรุนแรงต่อสตรีสากลปี 2560 ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร แยกปทุมวัน กรุงเทพฯ ว่าหลังจากนั้น สภาพจิตใจของเธอ “หวาดระแวง” คิดไปสารพัดอย่างตลอด เช่น จะเปลี่ยนแนวการแต่งตัวเพื่อหนีจากคนร้ายรายนี้ ดีไหม? แต่เปลี่ยนแล้วจะกลายเป็นไปยั่วยุคนร้ายรายอื่นๆ หรือเปล่า? หรือจะเปลี่ยนเวลากลับบ้านให้ดึกกว่าเดิม แต่กลับดึกจะยิ่งอันตรายไหม? และถึงขั้นที่ลงทุนไป “เรียนศิลปะการต่อสู้” เพื่อป้องกันตนเอง
แน่นอนว่า วรวรรณ คงไม่ใช่คนเดียวที่เจอเหตุการณ์แบบนี้ ดังการเปิดเผยผลสำรวจที่ทำโดย วราภรณ์ แช่มสนิท ผู้จัดการแผนงานส่งเสริมสุขภาวะผู้หญิงและความเป็นธรรมทางเพศ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) สอบถามความคิดเห็นของประชาชนกลุ่มตัวอย่างจำนวน 1,654 คน ที่ใช้บริการขนส่งสาธารณะประเภทต่างๆ ในกรุงเทพฯ เกี่ยวกับปัญหาการคุกคามทางเพศ แล้วพบว่า
กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 35 ระบุว่า ตนเองเคยมีประสบการณ์ถูกคุกคามทางเพศเมื่อใช้บริการขนส่งสาธารณะ และในจำนวนดังกล่าวเป็นเพศหญิงถึงร้อยละ 45 นอกจากนี้ กลุ่มตัวอย่างที่เคยมีประสบการณ์ถูกคุกคามทางเพศ ระบุว่าเหตุการณ์ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นภายในระยะเวลาไม่เกิน 1 ปี นับจนถึงวันที่ให้ข้อมูล ชี้ให้เห็นว่าปัญหาการคุกคามทางเพศยังเป็นปัญหาที่ดำรงอยู่ในสังคมไทย ณ ปัจจุบัน. ขอบคุณข้อมูลบางส่วนและติดตามข้อมูลฉบับเต็มที่ thaihealth